رباعى هر درد كز اين دلم قدم برگيرد * صد درد دگر بجاش در بر گيرد دل با هر درد صحبت از سر گيرد * كآتش چو رسد بسوخته « 1 » درگيرد لطيفه بلسان الإشارة - آن زمان كه هنوز بنيامين به سرقت متهم نگشته بود برادران او را به خود نسبت كردند كه « فَأَرْسِلْ مَعَنا أَخانا » و چون به تهمت آلوده شد ، نسبت برادرى قطع كرده با پدرش اضافه كردند « إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ » نگفتند برادر ما دزدى كرد بلكه گفتند پسر تو دزدى كرد ، در وقت طهارت با وى برادرى كردند و در وقت آلودگى بيزارى نمودند . خليل ( ع ) نيز با مطيعان سازگارى كرد و از عاصيان بيزارى نمود « فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ » حضرت اكرم الاكرمين جلّ ذكره با تو بخلاف اين معامله نمود و بقدرت بيافريد و به نعمت به پرورد و بعنايت برگزيد و به هيچ حال از تو نه‌بريد و فرمود اگر مطيعى آن منى « يا عبادى الّذين آمنوا اتقوا » و اگر عاصيى آن منى « يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا » اگر بر درگاهى آن منى « يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً » اگر در راه جرم و عصيانى هم آن منى « وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا » . بيت تو خاصّهء ما باش كه ما نيز ترائيم * در هر دو جهان مقصد و مقصود تو مائيم گر يك‌قدم از كوى طلب سوى من آئى * ما صد قدم از راه كرم پيش تو آئيم

--> ( 1 ) - ح : بهتر در گيرد .